Przejdź do głównej zawartości

siłą rzeczy

jesień idzie wielkimi, szeleszczącymi krokami. będzie bardziej deszczowa, niż myślałam. niekończąca się mżawka wspomnień zamazująca obraz na oknach, parszywie zimny, krzywdzący wiatr wsuwający się między warstwy szalików i otulający się wokół szyi, wiecznie spuchnięte oczy czekające na zimowy sen, tępą apatię, przemoczone buty z zaciekami po bokach i rude, coraz dłuższe włosy. muszę obciąć te wspomnienia.
pouśmiechajmy się, proszę, pochichajmy po pijaku i niech ci azjaci nas zjedzą w końcu. kolorowe rajstopki, pitu pitu, szare, nawet czarne krótkie paznokietki i już tuż. szczecin, toruń, ukraina i norwegia. uciekam obwieszona torbami po bokach, w których jest moje życie, uszczuplone o jakieś 70 parę kilogramów a dopełnione hektolitrami słonych łez oceanicznych. kółko się zatacza i znowu jestem tam, gdzie byłam. w obcym łóżku z cudzymi myślami. nie tu.


king crimson - moonchild

poklatkowane dni i niedokończone rozmowy. maratony pijackie i przypadkowe relacje. nie jestem pewna, co robię, choć zapewne rzucam się w coś najbardziej absurdalnego i nieprawdopodobnego, żeby tylko zaprzeczyć rzeczywistości. to swoisty negatyw pragnień i potrzeb. dziecko, rachityczny dzieciak, niezrozumiały, niezależny i dziki. lekarstwo na przesyt jakąkolwiek stałością. niech mi bóg wybaczy.

uśmiecham się, jak z tobą śpię.


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

prosto

parę prostych zasad: spać kiedy się chce okłady z kota wskazane, nawet szujowatego (to dla zdrowia psychicznego) nie pić podczas posiłku, najwyżej pół godziny po rano szklanka ciepłej wody z cytryną a potem ciepłe śniadanie spacery, dużo spacerów (lepiej się oddycha, lepiej się śni) i jak najszybciej zaszczepić się na grypsko. dodam ponad wszystko: mniej nonszalancji i ignorancji w ogóle i idzie jakoś przetrwać. gdy wzroku nie przyćmiewa mi wżarte w kościec poczucie wyobcowania zauważam, że wokół roi się od ludzi ciepłych, zainteresowanych, chcących kontaktu (może też są samotni w środku?). moje chłodne spojrzenie łagodzą zwyczajne sprawy zaproszenie na przechadzkę, wspólne jedzenie ciastek przy herbacie nie odrzucam tych okazji ad hoc, jak przyszło mi robić czekając na coś większego, goniąc za króliczkiem. zamiast tęsknić biernie za zamkniętą przeszłością próbuję chwytać to, co jest. i myślę sobie: może tak zaczyna się przyjaźń?
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

pot i flegma

gdy rzeczywistość wymaga mobilizacji a wyzwania rysują się na horyzoncie jak ostre noże wyłączam guzikiem na karku czucie. idę przed siebie jak naćpany żołnierz i robię to, co do mnie należy. zawsze tak samo - z prostym przedziałkiem i w wypolerowanych sztybletach. po wszystkim robi się głucho, a powietrze zastyga ciepłe i gęste a ja powoli zaczynam oddychać. pierwszy głęboki oddech wypełnia płuca po same obojczyki, krew zaczyna krążyć, aż dociera do bladych i zimnych tkanek nabieram ludzkich kolorów, łagodnieją moje kontury. chcę już iść dalej, włączyć kolejny bieg, ale czasami tak się nie da czasem moje ciało jest mądrzejsze i robi wbrew temu, co jaśnie homunculus prawi pokazuje swoją wyższość nad zadufaniem wiecznie głodnego człeka i gorączkuje, dławi kaszlem, omdlewa żeby w końcu wywalczyć trochę bezcelowości i dryfowania. więc jestem: zlana potem, rzygająca flegmą, spuchnięta jak zepsute jabłko znowu musiałam tutaj zajrzeć, żeby zrozumieć, że nigdzie nie muszę pę...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

chicago

sufjan stevens - chicago ku wolności
Prześlij komentarz
Czytaj więcej