Przejdź do głównej zawartości

dom

Edward Sharpe & The Magnetic Zeros - Home

uśmiecham się o niczym
wątrobą

lubię oślepiające słońce
sunące rankiem wzdłuż rambli, do placu imprerial
wewnętrzne tykadła, mówiące hiszpanom, kiedy równomiernie przejść na czerwonym.
lubię lodówki wypełnione owocami morza
i starożytne ruiny doskonałych rzymian
sangrie w kartonie, opalanie na balkonie w lutym
domy bez kaloryferów, w których słychać żywo dysputujących sąsiadów
oczywiście o piłce nożnej.

- szemrzący, czyli jaki? jak to rozumiesz?
- wydający szemrzący dźwięk
- ale jaki to?
- no taki cichy szmer, taki cichy hałas
- bo mi chodzi o taki, co wydają twarde skrzydełka owada, jak on pada na podłogę i się mota, a ulecieć nie potrafi
- ale skrzydełka błoniaste, czy chitynowe?
- chitynowe
- to może być szemrzący
- a co się dzieje w ulu?
- bzyczą, w ulu
- ble, to takie agresywne

ktoś na mnie poluje, a ja chowam się niczym zwierzyna
zdradzając przyśpieszonym oddechem.
pomieszanie z poplątaniem przestaje być moją winą
nie oceniam
nie gardzę.
jednak znowu z pozycji obserwatora wertuję kolejne wydarzenia
i zawsze mam o czym mówić
a o czym czuć?



everyone loves a handsome killer

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

prosto

parę prostych zasad: spać kiedy się chce okłady z kota wskazane, nawet szujowatego (to dla zdrowia psychicznego) nie pić podczas posiłku, najwyżej pół godziny po rano szklanka ciepłej wody z cytryną a potem ciepłe śniadanie spacery, dużo spacerów (lepiej się oddycha, lepiej się śni) i jak najszybciej zaszczepić się na grypsko. dodam ponad wszystko: mniej nonszalancji i ignorancji w ogóle i idzie jakoś przetrwać. gdy wzroku nie przyćmiewa mi wżarte w kościec poczucie wyobcowania zauważam, że wokół roi się od ludzi ciepłych, zainteresowanych, chcących kontaktu (może też są samotni w środku?). moje chłodne spojrzenie łagodzą zwyczajne sprawy zaproszenie na przechadzkę, wspólne jedzenie ciastek przy herbacie nie odrzucam tych okazji ad hoc, jak przyszło mi robić czekając na coś większego, goniąc za króliczkiem. zamiast tęsknić biernie za zamkniętą przeszłością próbuję chwytać to, co jest. i myślę sobie: może tak zaczyna się przyjaźń?
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

pot i flegma

gdy rzeczywistość wymaga mobilizacji a wyzwania rysują się na horyzoncie jak ostre noże wyłączam guzikiem na karku czucie. idę przed siebie jak naćpany żołnierz i robię to, co do mnie należy. zawsze tak samo - z prostym przedziałkiem i w wypolerowanych sztybletach. po wszystkim robi się głucho, a powietrze zastyga ciepłe i gęste a ja powoli zaczynam oddychać. pierwszy głęboki oddech wypełnia płuca po same obojczyki, krew zaczyna krążyć, aż dociera do bladych i zimnych tkanek nabieram ludzkich kolorów, łagodnieją moje kontury. chcę już iść dalej, włączyć kolejny bieg, ale czasami tak się nie da czasem moje ciało jest mądrzejsze i robi wbrew temu, co jaśnie homunculus prawi pokazuje swoją wyższość nad zadufaniem wiecznie głodnego człeka i gorączkuje, dławi kaszlem, omdlewa żeby w końcu wywalczyć trochę bezcelowości i dryfowania. więc jestem: zlana potem, rzygająca flegmą, spuchnięta jak zepsute jabłko znowu musiałam tutaj zajrzeć, żeby zrozumieć, że nigdzie nie muszę pę...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

chicago

sufjan stevens - chicago ku wolności
Prześlij komentarz
Czytaj więcej